कौडा कसरी खेल्ने

1. कौडा भएको दाउ हाते हो। बाँकी तीनले पालैपालो उसको विरुद्ध बाजी राख्छन्, उसको दायाँबाट सुरु गरेर।
2. हातेले सोह्रै कौडा गोलोभित्र फाल्छ।
3. मुख माथि परेका कौडा गन्नुहोस्। गन्तीले एउटा दाउ जनाउँछ।
4. हातेकै दाउ आयो भने हातेले कपडामा भएका सबै बाजी लिन्छ र फेरि फाल्छ, र उसको विरुद्ध बाजी राख्ने सबैले आफ्नो बाजी दोब्बर पार्छन्।
5. अर्को दाउ आयो भने हातेले त्यो दाउलाई उसले राखेजति तिर्छ। बाँकी दुईको बाजी जस्ताको तस्तै रहन्छ, र कौडा अर्को दाउमा सर्छ।

सुरुमा तियाले फाल्छ। हातेले मारिरहेसम्म पालो चल्छ, त्यसैले पालो एकै फालमा पनि सकिन सक्छ, लामो पनि हुन सक्छ।

कौडाका दुई मुहार हुन्छन्। पिठ्युँ चिल्लो गोलो ढिस्को हो, र तल्लो भाग चेप्टो, बीचमा दाँत भएको चिरा सहित, जसलाई मुख भनिन्छ। मुख देखाउने कौडा मात्र गनिन्छन्।

यो कपडामा सबै कौडा थामिएपछि मुख माथि परेका हरेकमुनि फिक्का गोलो देखिन्छ, र कुनै चिप सर्नुअघि गन्ती पढिन्छ।

गन्ती हातेकै दाउको भयो भने हातेले मार्‍यो। कपडामा भएका हरेक बाजी हातेको हुन्छ, र हातेले फेरि फाल्छ।

अर्को फालअघि हातेको विरुद्ध बाजी राख्ने सबैले आफूले राखेको दोब्बर पार्नुपर्छ। यसलाई मार-ताल भनिन्छ, र खेलको हरेक विवरणले यो अनिवार्य भन्छ। हातेले मारिरहेसम्म दोब्बर हुँदै जान्छ।

दोब्बर पार्न नसक्ने दाउले बाँकी भएजति सबै राख्छ। चिप नै नबचेको दाउ बाहिरिन्छ, र खेलको बाँकी भाग हेरेर बस्छ।

गन्ती अर्को दाउको भयो भने हातेले तिर्‍यो। जुन दाउ आयो, त्यो दाउले राखेजति हातेले उसलाई तिर्छ, र अरू कसैले न पाउँछ न गुमाउँछ।

त्यहीँ पालो सकिन्छ। बाजी कपडाबाट उठाइन्छ, कौडा अर्को दाउमा सर्छ, र बाजी फेरि सुरुदेखि राखिन्छ।

नयाँ हातेले कौडा लिँदा हरेक दाउले टेबलका नापमध्ये आफ्नो बाजी छान्छ, तर हातेले तिर्न सक्नेभन्दा बढी होइन। त्यसपछि दोब्बरले निर्णय गर्छ।

कौडा ठीकसँग पर्छन् भने खेल बराबरको हुन्छ। आफ्नै गन्ती आउँदा बाजी जितिन्छ, करिब चौथाइ पटक, र हातेको गन्ती आउँदा हारिन्छ, त्यो पनि करिब चौथाइ पटक। त्यसैले औसतमा कुनै नापको बाजी अर्कोभन्दा बढी मूल्यको हुँदैन।

नापले बदल्ने कुरा चाहिँ कति हुन सक्छ भन्ने हो, र खेल चारवटा थुप्रोमध्ये सबैभन्दा ठूलोले जित्छ। कम्प्युटरका राम्रा खेलाडी ठूलो बाजी राख्छन्, र बाँकी पालोले फर्काउन नसक्ने गरी अघि हुँदा मात्र सबैभन्दा सानो बाजीमा झर्छन्। त्यसरी खेल्नेले हरेक पटक उस्तै बाजी राख्नेलाई प्रस्टसँग बढी पटक जित्छ।

भनाइ छ, खेल रोक्न कौडा चौकामा पुग्नुपर्छ। यहाँ एउटा खेल भनेको तियाको सुरुको पालो र त्यसपछि टेबलले छानेजति कपडाका फन्को हो, र कौडा फेरि चौकाको दाउमा आइपुग्दा सकिन्छ। त्यसैले तियाले अरूभन्दा एक पटक बढी फाल्छ।

एउटै दाउसँग सबै चिप भए पनि खेल सकिन्छ। अन्त्यमा सबैभन्दा ठूलो थुप्रोले जित्छ, र माथि दुई बराबर भए बराबरी हुन्छ।

यहाँका चिप यही टेबलका हुन्, अरू केहीका होइनन्। ती तपाईंका सिक्का होइनन्। बाजी भएको अनलाइन टेबलले त्यो बाजी छुट्टै मिलाउँछ, यहाँका हरेक टेबलले जस्तै।

बाजी राख्ने पालो तपाईंको आउँदा बाजीका बटन ब्युँझन्छन्, र तपाईंले राख्न सक्ने ठीक त्यति देखाउँछन्। अन्तिम बटन तपाईंले राख्न सक्ने सबैभन्दा धेरै हो, र चिप घट्दै गएपछि त्यो भएजति सबै हो।

कौडा तपाईंसँग हुँदा कपडामा तिनलाई छुनुहोस्, वा फाल्नुहोस् थिच्नुहोस्। कौडा भएको दाउ उसकै रङको घेराले चिनिन्छ, र हरेक बाजी त्यो राख्ने दाउको अगाडि रहन्छ।

यहाँका सबै टेबल माथिका नियममा खेल्छन्। यी चाहिँ पहिलो फालअघि आँगनले गर्ने छनोट हुन्।

कौडा

खेल, र शंख पनि। कौडा पहिले दक्षिण एसियाभरि पैसा भएर चल्थे, र तिहारमा कौडा पैसा थापेर खेलिन्छ, त्यसैले प्रहरीले यसलाई चाडका जुवामा गन्छ।

दाउ

चारवटा ठाउँमध्ये एक, जसलाई खाल पनि भनिन्छ। हरेकको नाम उसको अङ्कमा छ।

हाते

कौडा भएको दाउ, अर्थात् फाल्ने।

मार्‍यो

मार: हातेकै गन्ती आयो।

तिर्‍यो

चुक: अर्को दाउको गन्ती आयो, र हातेले उसलाई तिर्छ।

मार-ताल

हरेक मारपछि बाजी दोब्बर हुने चलन।

च्याँखे

दाउमा नबसी कुनै दाउमा बाजी थाप्ने हेर्नेहरू। साँचो कपडा वरिपरि तिनको भीड लाग्न सक्छ। यो टेबलमा चार जना मात्र बस्छन्, र च्याँखे छैनन्।