चङ्गा चेट
चंगा पनि लेखिन्छ, र लडाइँलाई चङ्गा चेट। काँच लगाएको धागोलाई माझा, माजा वा मान्झा भनिन्छ।
उपत्यकाका छतबाट चङ्गा चेट। दुई जनाले आफ्ना धागा एकअर्कामा जुधाउँछन्, र पिसेको काँच लगाएको धागोले अर्कोलाई काट्छ। काट्नेले "चेट!" भनेर कराउँछ, र केटाकेटी खस्दै गरेको चङ्गा पछ्याउँदै दौडिन्छन्।
- को खेल्छन्
- दुई वा बढी चङ्गा उडाउने, र काटिएको चङ्गा पछ्याउने हरेक केटाकेटी।
- के चाहिन्छ
- चङ्गा, लट्टाई, र पिसेको काँच लगाएको धागो, माझा।
- कहाँ
- छत र खुला चउर, सबैभन्दा बढी काठमाडौँ उपत्यकामा।
- कहिले
- साउनको नागपञ्चमीदेखि कात्तिकको हरिबोधिनी एकादशीसम्म, दशैँमा सबैभन्दा बढी।
के चाहिन्छ
चङ्गा कोलकाता र पटनाबाट आउँथे, र लडाइँका लागि हलुका लखनउका चङ्गा रोजिन्थे। काठमाडौँ पोस्टले छवटा बुट्टाका नाम दिन्छ: बीचमा मुटु भएको अम्बे, बुट्टेदार डिबडिबे, अर्कै रङको किनारा भएको पखेटे, सेतो सेते, नीलो निल्ची र रातो राते। दुई रङको चङ्गा बापाचे हो।
लडाइँको धागो, माझा, पिसेको वा पोलेको बल्बको काँचले लेपिन्छ, जुन एउटा लेदोले टाँसिन्छ। हरेक केटाले आफ्नो विधि गोप्य राख्थ्यो, र स्रोतहरूले तीनवटा दिन्छन्: उमालेको चिप्लेकीराको र्याल र चामल वा साबुदाना, आलसका बियाँ र अराउरुट, साबुदाना र घ्यूकुमारी, वा गम र अराउरुट।
धागो बरेलीबाट आउँथ्यो। यो लट्टाईमा बेरिन्छ, चिल्लो लौरोमा दुवै छेउ चक्का भएको रील, जुन चक्का थपथपाएर बेरिन्छ।
लडाइँ कसरी हुन्छ
चङ्गा उडाउने
बर्खा सकिएपछि र दिउँसो पश्चिमी हावा चल्न थालेपछि चङ्गा उड्छन्।
धागो जुधाउने
दुई जनाले आफ्ना धागा एकअर्कामा जुधाउँछन्, र काँचको धागोले अर्कोलाई काट्छ। काठमाडौँको सामान्य तरिका अर्को चङ्गाभन्दा माथि चढेर बिस्तारै धागो छोड्नु थियो। रवि एम सिंह १९६० को दशकका एक प्रतिद्वन्द्वीलाई सम्झन्छन्, जसले उल्टै तलबाट आक्रमण गर्थे, धागो छिटो र एकनासले तान्दै। अर्को विवरणमा उडाउने अर्को चङ्गाभन्दा माथि चढेर एक्कासि त्यसको धागोमा झार्छ।
चेट!
जसले अर्काको धागो काट्छ उसले "चेट!" भनेर कराउँछ। काटिएको चङ्गा आफ्नो धागो लत्र्याउँदै तल झर्छ, र केटाकेटी छत र गल्ली हुँदै त्यसलाई पछ्याउँछन्। यो दौड प्रायः झगडामा टुङ्गिन्छ।
जित
टोलको प्रतियोगितामा अरू सबैलाई काटेर अझै उडिरहेको चङ्गाको धनी जित्छ।
दशैँमा किन
चङ्गाले वर्षाका देवता इन्द्रलाई पानी पुग्यो भन्ने खबर पुर्याउँछन् भनिन्छ। रोपाइँ नसकिँदै चङ्गा उडाउन किसानहरू रोक्थे।
अभिलेखमा के छ
- १९४९कालीमाटीमा मानन्धर काइट सेन्टर खुल्छ। असनको श्री चित्रकार काइट सेन्टर करिब सय वर्ष पुरानो भनिन्छ।
- १९६० को दशकतलबाट आक्रमण गर्ने प्रतिद्वन्द्वीसँग रवि एम सिंहका लडाइँ, जुन उनले २०१७ मा सुनाए।
- २००३क्लब हिमालयले नगरकोटमा चङ्गा प्रतियोगिता सुरु गर्छ। जापानी दूतावासले आफ्नै प्रतियोगिता अठार वर्ष चलायो।
- २०६२ सालचङ्गा चेट २०६२ नामको आयोजित प्रतियोगिता हुन्छ।
- २०२४काठमाडौँ पोस्टले आकाश शान्त भएको पाउँछ, र दोष खेतमा बनेका घर, अनि टेलिभिजन र फोनलाई दिन्छ। एक जना भन्छन्, एउटा पनि चेट सुनिँदैन।
स्रोतहरू कहाँ फरक पर्छन्, वा थोरै मात्र भन्छन्
धागोलाई के भनिन्छ, र त्यसमा के लगाइन्छ?
माझा, मान्झा, माजा र माझ्झा सबै छापिएका छन्, र काँच टाँस्ने लेदो हरेक विवरणमा फरक छ।
चङ्गाले इन्द्रलाई के भन्छन्?
केही विवरण भन्छन्, चङ्गाले इन्द्रलाई पानी पुग्यो भन्छन्, अरू भन्छन्, पानी रोक्न भन्छन्। दुवैको अर्थ एउटै हो: बर्खा सकियो।
चङ्गाबारे कुनै सन्धि भएको थियो?
इसीएसले चङ्गाको धागोमा अल्झिएका चराबारे गरिएको "काठमाडौँ सन्धि" को किंवदन्ती सुनाउँछ। अरू कुनै स्रोतले यसको उल्लेख गर्दैन।
स्रोतहरू
यो पानाको हरेक तथ्य यिनैमध्ये कुनै एकबाट आएको हो। कुनै स्रोत पढ्न सकिएन वा कुनै दाबीको स्रोत छैन भने, पाठले त्यो भन्छ।
- Kites over Kathmandu sky, Prawash Gautam, The Kathmandu Post, 3 October 2024
- Changa chait: A Kathmandu boy's memories of a worthy adversary, Ravi M Singh, Onlinekhabar, 30 September 2017
- Combat in the Sky: Changa & Changa Chait, Ivan Sada, ECS, August 2010
- दशैंमा किन चङ्गा उडाइन्छ ? यस्ताे छ कारण, Onlinekhabar, 25 Asoj 2075
- दशैं कथा : हिन्दूस्तानी केटोले सिकाएको चंगा मन्त्र, Onlinekhabar, 28 Asoj 2075